ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ* Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ*

 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ*

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ*

Η Ιστορία της Ελιάς

που ο Χριστός

προσευχήθηκε

κι έκλαψε στις Ρίζες Της*

Το Βράδυ πριν τον Συλλάβουν*

*

Ποιός είναι Αυτός

που πλησιάζει

με βήμα βαρύ

μες στο Σκοτάδι

και Φέρνει Φως

στον Κήπο μας

κι ενώ είναι Νύχτα

φαίνεται Μέρα?

Ποιανού είναι η Φωνή

που ακούγεται

σαν Λυγμός Ανέμου

ανάμεσα στις Φυλλωσιές μου?

Ποιός είναι Αυτός

που πλησιάζει αργά

και Τραντάζεται

η Γη της ΓΕΣΘΗΜΑΝΗΣ

απ' άκρη σ' άκρη?

Ποιός είναι Αυτός

που γονατίζει μπροστά

στις Ρίζες μου?

Σσσσ.... Άνεμε μην λυσσομανάς...

Μια Απλή Ελιά Είμαι

Ένα Δέντρο Ταπεινό

Κι όμως τόσοι Άνθρωποι

από μένα βρήκαν Τροφή

και Έλαιο απ' τους Καρπούς μου,

ένα Δέντρο στην Γη

με μια Καρδιά που δεν την βλέπουν

οι Άνθρωποι,

η Ψυχή μου Χορεύει

σαν Ιέρεια στο Φως του Φεγγαριού,

νομίζουν πως εμείς τα Δέντρα

είμαστε μόνο Κλαδιά,

Φύλλα και Καρποί,

κι όμως Πνεύματα Είμαστε

απ' το Θεό να Φέρνουμε

Αιθέρια Ουσία

σε όποιον πάρει από μας

της πιο πολύτιμης

γέννας μας

τον Θεικό Πυρήνα*

Ελιά είναι τ' όνομα μου*

Όπως και των άλλων Δέντρων

που Αδελφές μου είναι

εδώ

στον Κήπο της Γεσθημανής*

Οι Άνθρωποι δεν ξέρουν

πως Νεράιδες Είμαστε

με Όψη Δέντρου*

Γεσθημανή σημαίνει Ελαιοτριβείο*

Γιατί παίρνουν το Έλαιο

από τους Καρπούς μας

και λάδι το κάνουν

να Απαλύνουν των Ανθρώπων

το μέσα και το έξω τους

τροφή και ίαμα συνάμα,

Λάδι Ιερό που Λειαίνει

Σώμα και Ψυχή

καθώς το όνομα μας

ΕΛΑΙΑ

σημαίνει το Λείον

αυτή που Λειαίνει...

Και Αλήθεια είναι

πως το Λαδάκι των Καρπών μας

λειαίνει Σώμα

και Ψυχή θα ξαναπώ...

*

Ένα Δέντρο Είμαι

με Ρίζες Βαθιές

στης Ιερής Πόλης

τους Πρόποδες...

Πόσο Βαριά η Πόλη σήμερα...

Σαν να έρχεται όλος ο Πόνος

του Κόσμου να κουρνιάσει

στα Κλαδιά μας..

Ιερουσαλήμ

ποιός υποφέρει σήμερα?

ποιός αγρυπνά?

Μα να...

Αυτός που Πλησιάζει Αργά

έχει και άλλους δυό μαζί Του...

Κάτι τους λέει

και κείνοι στέκονται

και κάθονται στο χώμα...

Εκεινός Περπατά..

Τα Πέλματα του

ίσα που αγγίζουν την Γη..

σαν να Αιωρείται είναι

κι από όπου περνά

το Χώμα αναβλύζει

Αρώματα

που ο Άνεμος

τα Απλώνει μέχρι

το πιο Μικρό Φυλλαράκι

της Καρδιάς μου...

Αχ η Καρδιά μου...

Αρχίζει και Χτυπά

πιο Γρήγορα...

καθώς ο Άντρας πλησιάζει

κοντά μου...

Ποιός Είσαι Ξένε

Τι σου κάνανε

Και Είσαι Τόσο Λυπημένος?

Αχ

Κλαίς?

Συνήθως οι Άνθρωποι

δεν με Ακούν...

Εκείνος όμως με άκουσε...

'' περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου''

άκουσα καλά..?

Ποιός είναι Αυτός

που κλαίει σαν παιδί κάτω

από τα κλαδιά μου...

Τι λέει... γιατί είναι κόκκινα

τα δάκρυα του?

'' περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου''

γιατί λέει ότι

η Ψυχή του είναι Μέχρι το Θάνατο

λυπημένη?

*

Ο Ιησούς

μπήκε στο Όρος των Ελαιών

που Γεσθημανή το λένε

μαζί με Τρείς Μαθητές Του,

τον Πέτρο

και τους Δύο Γιούς του Ζεβεδαίου,

΄΄σταθήτε εδώ΄΄, τους είπε,

''κι εγώ πάω να προσευχηθώ''

΄΄περιμένετε με,

περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου..,

μείνετε εδώ και αγρυπνήστε μαζί μου''

Ο Ιησούς ήξερε

πως το Τέλος της Ανθρώπινης

Ενσάρκωσης Του

ήταν Κοντά...

εδώ στο Όρος των Ελαιών

ανάμεσα στα Δέντρα που το Όνομα τους

θυμίζει ΈΛΕΟΣ

Εκείνος

ο Υιός του Θεού

δεν θα Εύρισκε Έλεος Κανένα

για το Τέλος Του,

που ήταν Προδιαγεγραμμένο,

αντιθέτως

ο Θάνατος Του

Μέγα Έλεος

θα έφερνε στην Ανθρωπότητα

καθώς θα έπαιρνε πάνω Του

όλο το Κάρμα

όλο το Κρίμα

και τις Αμαρτίες της

για να την Εξαγνίσει..

γι' αυτό δεν ήρθε έτσι κι αλλιώς

εδώ στην Γη..?

Και Τώρα οι Τελευταίες Πράξεις

στο Έργο

στο Θείο Δρώμενο..

Ξέρει πως ο Ιούδας

θα φέρει τους Στρατιώτες

να τον Συλλάβουν,

Ξέρει πως τον Περιμένει

Μαρτύριο

σαν να ταν ο Χειρότερος Εγκληματίας

Ξέρει πως πάνω σε Σταυρό

θα αφήσει το Αίμα Του

και την Στερνή Πνοή Του*

Γονατίζει πάνω στις Ρίζες

της Ελιάς

Έλεος Έλευσις

Ελεούσα

η 'Ελευση Του

Στο Όρος των Ελαιών

Ζητά άραγε Έλεος

για Κείνον

και για τη Μοίρα

και το Μερίδιο

που έχει αναλάβει

να Φέρει Εις Πέρας?

Ή Προσφέρει Αυτός

το Έλεος Του με την Έλευση Του

πάνω στη Γη?

*

Είναι Κάτω από την Ελιά

και Προσεύχεται

Ο Ιησούς Πάντα Προσεύχεται

Μιλάει στο Θεό

Μιλάει στο Αόρατο

Πάντα Προσεύχεται

Οι Άλλοι Γύρω μπορει να Σιωπούν

ή να Μιλούν,

να λείπουν ή να τον αγαπούν

να τον Λατρεύουν

ή να τον Μισούν

να τον Χλευάζουν ή να τον Παρακαλούν,

όμως Εκείνος Προσεύχεται

και μέσω της Προσευχής

συνδέεται με τον Ουράνιο Πατέρα

και την Θεία Μητέρα

και συνεχώς μας λέει

σε μας τους Μαθήτες του

να Προσευχόμαστε...

Σήμερα Μεγάλη Πέμπτη

προσεύχεται για Τελευταία Φορά

πριν Τον Συλλάβουν

στον Αγαπημένο Του Κήπο

στο Όρος των Ελαιών

στη Γεσθημανή

κάτω από την Ελιά,

κι εγώ Σκέφτομαι αυτό το Δέντρο,

αυτή την Ελιά

πόσες φορές άραγε άκουσε

την Προσευχή του Κυρίου?

πόσα άκουσε αυτό το Δέντρο?

Αλλά κάθε Δέντρο είναι Πλασμένο

να έχει έναν Θεό στις Ρίζες του

πόσο μάλλον η Ελιά της Γεσθημανής

που είχε τον Ιησού να Προσεύχεται

στην Αγκαλιά της*

Η Ελιά αυτή που Άκουγε

την Προσευχή του Κυρίου,

τόσες φορές αυτό το Δέντρο

να ακούει τις προσευχές του*

Η Ελιά ήξερε:

''πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ

τὸ ποτήριον τοῦτο,

πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ''

είπε στο Θεό

και ήταν το Μυστικό Τους,

που μόνο η Ελιά το ήξερε*

Η Ελιά Πάντα Ξέρει*

Και ίσως όταν το Ευαγγέλιο λέει,

πως ο Θεός έστειλε Άγγελο

για να ανακουφίσει τον Ιησού,

ίσως αυτός ο Άγγελος

να ήταν το Πνεύμα αυτής της Ελιάς*

Πάντα η Ελιά είναι ένας Άγγελος*

Πάντα Ένα Δέντρο είναι ένας Άγγελος*

*

Ο Ιησούς έκλαψε σαν παιδί

στην Αγκαλιά της Ελιάς*

Έκλαψε σαν Παιδί

κι όχι σαν Γιός Θεού*

Σαν Παιδί δεν μπορούσε να πιστέψει

πως ο Πατέρας του θα τον Εγκατέλειπε

σε αυτό το Τραγικό Δρώμενο

εδώ σε αυτόν τον Ξεχασμένο Πλανήτη

σ' αυτήν την σκληρή

γεμάτη αίμα και χολή κόχη*

Όχι

εδώ στην Αγκαλιά της Ελιάς

σ' αυτόν τον κήπο με τα πανέμορφα δέντρα

αυτό το τελευταίο βράδυ

πριν να τον συλλάβουν σαν Κλέφτη

εκείνος είχε ξεχάσει για λίγο

πως είναι ο Γιός του Θεού

κι έκλαιγε σαν παιδί

που το ξεχάσανε σε ξένο τόπο

και μόνο η Ελιά τον Αγκάλιασε

εκείνη την Νύχτα

απαρηγόρητη και Κείνη

που δεν θα έπεφταν πια στις ρίζες Της

τα Χρυσά Δάκρυα εκείνου του Ξένου

του πιο Ξένου απ' όλους

όσους είχαν περάσει απ' αυτή τη Γη

τόσο Ξένου ώστε να πάρει

τον Πόνο αυτών που το τον αρνήθηκαν

πάνω του

και να τους χαρίσει την Θυσία Του:

''πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ

τὸ ποτήριον τοῦτο,

πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ''

κι ήταν η Προτελευταία Φορά

που δείλιασε

γιατί Ναι, ήταν ο Γιός του Θεού

μα ήταν Άνθρωπος*

*

Εύχομαι

ο Υιός του Ανθρώπου

όπως ο Ιησούς αποκαλούσε

τον Εαυτό του

να επιτραπεί

απ' όλους

να μπει μέσα μας*

Γιατί κάθε Σταύρωση

δεν είναι Απαραίτητο

ότι θα φέρει την Ανάσταση,

αλλά κάθε Ανάσταση

σίγουρα προυποθέτει μια Σταύρωση*

Ας είναι το Βίωμα

στην οποιαδήποτε Σταυρωση

που μπορεί να βιώνουμε όλοι μαζί

ή ο καθένας ξεχωριστά

να έχει μέσα του Εμπιστοσύνη

ότι η Ανάσταση είναι κοντά*

Εύχομαι Γρήγορα Ανάσταση

κι Επανάσταση*

Εύχομαι μια Νέα Γη

κι ένα Νέο Κόσμο*

Κι Όπως λέει η Παγκόσμια Προσευχή

''ΕΙΘΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΗ ΓΗ''

*

Με Πολλή Αγάπη*

~ Αριάνα*